نصاب گوسفند

گوسفند پنج نصاب دارد:

اول: «40» گوسفند، و زکات آن یک گوسفند است، و کمتر از چهل گوسفند زکات ندارد.

دوم: «121» گوسفند و زکات آن دو گوسفند است.

سوم: «201» گوسفند و زکات آن سه گوسفند است.

چهارم: «301» گوسفند و زکات آن چهار گوسفند است.

پنجم: «400» گوسفند و بالاتر، که باید برای هر صد گوسفند یک گوسفند بدهد، و لازم نیست زکات را از خود گوسفندها بدهد بلکه اگر گوسفند دیگری بدهد یا مطابق قیمت گوسفند پول بدهد کافی است.

زکات مابین دو نصاب واجب نیست؛ یعنی اگر گوسفند از (40) بیشتر شد تا به نصاب بعد که (121) گوسفند است نرسد، فقط برای (40) رأس آن یک گوسفند می دهد و زیادی آن زکات ندارد، و همچنین در نصاب های بعد.

هرگاه شتر، گاو و گوسفند به مقدار نصاب برسد، زکات آن واجب است، چه همه آن ها نر باشد یا ماده، یا بعضی نر و بعضی ماده.

در زکات، گاو و گاومیش یک جنس حساب می شود و شتر عربی و غیر عربی نیز یک جنس است و همچنین است بز  و میش و شیشک.

اگر برای زکات گوسفند بدهد احتیاط واجب آن است که حد اقل داخل سال دوّم شده باشد و اگر بز بدهد احتیاطاً باید داخل سال سوم شده باشد.

گوسفندی که برای زکات می دهد اگر قیمتش مختصری از گوسفندهای دیگر او کمتر باشد اشکال ندارد، ولی بهتر است گوسفندی را که قیمتش بیشتر است بدهد، یا حدّ وسط را در نظر بگیرد و همچنین در گاو و شتر.

اگر چند نفر با هم شریک باشند هر کدام سهمش به حد نصاب- هر چند نصاب اول- برسد، باید زکات سهم خود را بدهد، و بر کسی که سهم او کمتر از نصاب اول است زکات واجب نیست.

اگر یک نفر در چند جا شتر دارد و روی هم رفته به اندازۀ نصاب است باید زکات آن را بدهد و همچنین