روزه های مستحب

روزۀ تمام روزهای سال، غیر از روزه های حرام و مکروه که بعضی از آن ها در بالا گذشت، مستحب است، ولی بعضی از روزها بالخصوص در روایات ذکر شده است، از جمله:
سه روز در هر ماه، و بهتر است پنج شنبه اول و آخر ماه و اولین چهارشنبه بعد از دهم ماه باشد، و اگر کسی آن ها را بجا نیاورد مستحب است قضا کند، و چنانچه روزه برایش سخت باشد، مستحب است برای هر روز یک مد طعام یا 6/12 نخود نقرۀ سکه دار به فقیر بدهد.
سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم هر ماه.
تمام ماه رجب و شعبان یا قسمتی از این دو ماه هر چند یک روز باشد.
روز عید نوروز.
روز چهارم تا نهم شوّال (شش روز).
روز بیست و پنجم و بیست و نهم ذی قعده.
روز اول ذی حجه تا روز نهم (روز عرفه)، ولی اگر به واسطۀ ضعف روزه نتواند دعاهای روز عرفه را بخواند، روزۀ آن روز مکروه است چنانکه در مسأله «1756» گذشت.
روز عید سعید غدیر (هیجدۀ ذیحجه).
روز اول و سوم محرم.
روز میلاد مسعود پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم (17 ربیع الاول).
سه روز (چهار شنبه، پنج شنبه و جمعه) در مدینه برای طلب حاجت هر چند مسافر باشد و ده روز اقامه نکند.
روز مبعث رسول اعظم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم (27 رجب).
هرگاه کسی روزۀ مستحبی بگیرد واجب نیست آن را به آخر برساند بلکه اگر برادر مؤمنی در خانه اش او را به غذا دعوت کند و او روزه بودنش را اظهار نکند و در اثناء روز افطار نماید، ثواب روزۀ یک سال برایش نوشته می شود.

مواردی که شایسته است انسان از کارهائی که روزه را باطل می کند خودداری نماید.

برای افرادی روزه گرفتن صحیح نیست ولی در ماه رمضان شایسته است از اعمالی که روزه را باطل می کند اجتناب کنند:
مسافری که در سفر، کاری که روزه را باطل می کند انجام داده و پیش از ظهر به وطن یا جائی که می خواهد ده روز بماند وارد شود.
مسافری که بعد از ظهر به وطن یا محل اقامه می رسد.
بیماری که یکی از مبطلات روزه را انجام داده و قبل از ظهر بهبودی یابد.
بیماری که بعد از ظهر خوب شود.
زنی که در اثناء روز از عادت ماهانه یا نفاس پاک شود.

مستحب است روزه دار هنگام مغرب، نماز را پیش از افطار بخواند ولی اگر کسانی منتظر او هستند یا میل به افطار حضور قلب در نماز را از او می گیرد، بهتر است اول افطار کند و بعد نماز را تا وقت فضیلت باقی است بخواند.