احکام روزۀ مسافر

مسافری که باید نمازهای چهار رکعتی را در سفر دو رکعت بخواند، نباید در آن سفر روزه بگیرد، و مسافری که باید نمازش را تمام بخواند، مثل کسی که شغلش مسافرت است، یا در محلی قصد ماندن ده روز کرده، یا سفرش سفر معصیت است، باید روزه را بگیرد.

مسافرت در ماه رمضان اشکال ندارد ولی مکروه است مگر این که سفر برای حج یا عمره یا حفظ مال و مانند این ها لازم باشد.

اگر غیر روزۀ ماه رمضان روزۀ معین دیگری بر انسان واجب باشد، چنانچه به اجاره و مانند آن واجب شده باشد، نمی تواند در آن روز مسافرت کند و اگر در سفر باشد، در صورت امکان باید در محلی قصد ماندن ده روز کند و آن روزه را بگیرد، و همچنین است بنا بر احتیاط واجب روزۀ معین دیگر که به غیر نذر بر او واجب شده، مانند روزه روز سوم اعتکاف و روزه ای که به عهد یا قسم واجب شده، اما اگر روزۀ آن روز به نذر واجب شده باشد اقوی آن است که می تواند در آن روز سفر کند و در سفر هم قصد اقامت لازم نیست ولی در این صورت آن روزه را باید قضا کند.

 اگر نذر کند که روزه بگیرد ولی روز آن را معین نکند، نمی تواند آن را در سفر به جا آورد، ولی اگر نذر کند روز معینی را- اگر چه در سفر باشد- روزه بگیرد، باید آن روز را چه مسافر باشد و چه نباشد، روزه بگیرد.

 مسافر هر چند قصد ده روز نکند می تواند برای خواستن حاجت، سه روز در مدینه طیبه روزۀ مستحبی بگیرد و احتیاط آن است که روزهای چهارشنبه، پنج شنبه و جمعه را اختیار کند.

کسی که نمی داند روزۀ مسافر باطل است، اگر در سفر روزه بگیرد روزه اش صحیح است ولی اگر تا مغرب مسأله را بفهمد، روزه اش باطل می شود.

 هرگاه فراموش کند که مسافر است یا فراموش کند که روزۀ مسافر باطل است و در سفر روزه بگیرد، روزۀ او صحیح نیست.

اگر روزه دار مسافرت کند، بنا بر احتیاط واجب اگر مسافرت او بعد از ظهر است باید روزه را تمام کند و در این صورت قضا ندارد و اگر پیش از ظهر است با گذشتن از حد ترخّص روزه اش باطل می شود خصوصاً اگر از شب نیت روزه داشته باشد و در هر صورت پیش از رسیدن به حد ترخّص نباید کاری که روزه را باطل می کند انجام دهد و گرنه کفاره واجب می شود.

کسی که در ماه رمضان قبل از فجر مسافر است یا صبح روزه بوده و بعد به سفر رفته است، در هر دو صورت چنانچه  پیش از ظهر به وطن یا به جائی برسد  که می-خواهد ده روز در آن جا  توقف کند، و آن روز چیزی که روزه را باطل می کند انجام نداده باشد بنا بر احتیاط واجب باید روزه بگیرد و در این صورت قضا ندارد و اگر چیزی که روزه را باطل می کند انجام داده روزۀ آن روز واجب نیست ولی امساک مستحب است و باید بعداً قضا کند.

 در فرض مسأله قبل چنانچه بعد از ظهر به وطن یا محل اقامت برسد آن روز نمی تواند روزه بگیرد.

برای مسافر و کسی که از روزه گرفتن معذور است، کراهت دارد در روزه ماه رمضان در خوردن و آشامیدن، خود را کاملاً سیر کند و جماع بر او کراهت شدید دارد.