اسمتناء

اگر روزه دار اسمتناء کند روزه اش باطل می شود (استمناء آن است که به طریقی غیر از نزدیکی، با خود یا دیگری کاری انجام دهد که منی از او بیرون آید،  هرچند به واسطه نگاه و تخیل شهوت انگیز و امثال آن باشد).

اگر بی اختیار- در حال خواب یا بیداری- منی از انسان بیرون آید روزه اش باطل نمی شود و همچنین است اگر با اطمینان به این که منی از  او بیرون نمی آید، کاری کند که اتفاقاً و بی اختیار منی بیرون آید.

هرگاه روزه دار بداند که اگر بخوابد محتلم می شود یعنی در خواب منی از او بیرون می آید جایز است بخوابد هرچند نخوابیدن او را به زحمت نیندازد و اگر خوابید و محتلم شد روزه اش باطل نمی شود.

اگر روزه دار در حال بیرون آمدن منی از خواب بیدار شود، واجب نیست از بیرون آمدن بقیه آن جلوگیری کند.

روزه داری که محتلم شده می تواند، بول و استبراء از بول نماید، هرچند بداند به واسطۀ آن باقی ماندۀ منی از مجرا بیرون می آید.

روزه داری که محتلم شده اگر بداند منی در مجرا مانده و در صورتی که پیش از غسل بول نکند بعد از غسل در روز بول می کند و منی بیرون می آید، بنا بر احتیاط لازم باید پیش از غسل بول کند.

کسی که می داند بیرون آمدن منی روزه را باطل می کند اگر به قصد بیرون آوردن آن کاری از قبیل لمس، بازی و شوخی بکند- هر چند منی از او بیرون نیاید- باید روزه را تمام کند و قضا هم بنماید.

اگر روزه دار بدون قصد بیرون آمدن منی مثلاً با همسر خود بازی و شوخی کند، چنانچه اطمینان دارد که منی از او خارج نمی شود اگر چه اتفاقاً منی بیرون آید روزه اش صحیح است ولی اگر اطمینان ندارد، در صورتی که منی بیرون آید روزه اش باطل می شود.