شک بعد از وقت

اگر بعد از گذشتن وقت نماز ، شک کند که نماز را خوانده یا نه ، یا گمان کند که نخوانده ، خواندن آن لازم نیست، ولی پیش از گذشتن وقت ، شک کند که نماز را خوانده یا نه ، باید آن را بخواند حتی اگر گمان کند که خوانده است.

اگر بعد از گذشتن وقت ، شک کند نماز را که در وقت خوانده ، درست خوانده یا نه ، لازم نیست آن را قضا کند.

اگر بعد از گذشتن وقت نماز ظهر و عصر بداند چهار رکعت نماز خوانده ولی نداند به نیّت ظهر خوانده یا به نیّت عصر ، باید چهار رکعت نماز قضا به نیّت ما فی الذمّه (یعنی نمازی که در واقع بر او واجب است) بخواند.

اگر بعد از گذشتن وقت نماز مغرب و عشا ، بداند یکی از آن دو نماز را خوانده ولی نداند مغرب بوده یا عشا ، باید قضای هر دو نماز را بخواند.