موالات

نماز باید با موالات خوانده شود؛ یعنی کارهای نماز مانند رکوع و سجود و تشهّد و همچنین چیزهائی که می خواند مانند قرائت و ذکر رکوع و سجود و تشهّد، باید به طوری که معمول است، پشت سرهم انجام شود، و اگر بین آنها به قدری فاصله بیفتد که نگویند نماز می خواند، نمازش باطل است اگرچه از روی سهو باشد.

اگر در نماز بین حرف ها یا کلمات، سهواً طوری فاصله بیندازد که از صورت قرائت و کلمات خارج شود ولی فاصله به قدری نباشد که صورت نماز از بین برود، چنانچه مشغول رکن بعد نشده، باید برگردد و آن حرف ها یا کلمات را به طور معمول بخواند و در صورتی که چیزی بعد از آن خوانده شده، آن را هم دوباره بخواند. ولی اگر مشغول رکن بعد شده باشد باید نمازش را ادامه بدهد و صحیح است .

طول دادن رکوع و سجود و قنوت و خواندن سوره های طولانی در قرائت، موالات را به هم نمی زند.