شرایط لباس نمازگزار

لباس نمازگزار شش شرط دارد: 

اول: آن که پاک باشد .

دوم: آن که مباح باشد.

سوم: آن که از اجزاء مردار نباشد .

چهارم: آن که از حیوان حرام گوشت نباشد.

پنجم و ششم: آن که اگر نمازگزار مرد است، لباس او ابریشم خالص و طلاباف نباشد. و تفصیل اینها در مسائل آینده گفته می شود.

لباس نمازگزار باید پاک باشد و اگر کسی از روی عمد و در حال اختیار با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل است.

کسی که به علّت کوتاهی کردن در یاد گرفتن مسأله، نمی‌دانسته که نماز با بدن یا لباس نجس باطل اســت، اگر با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل

است .

کسی که به علّت کوتاهی کردن در یاد گرفتن مسأله، نجس بودن چیزی را نمی‌دانسته، مثلا نمی‌دانسته بول حیوان حرام گوشت نجس است و با آن نماز خوانده، نمازش باطل است .

اگر نداند بدن یا لباسش نجس است، وبعد از نماز بفهمد نجس بوده، نمازش صحیح است، ولی احتیاط مستحب آن است که اگر وقت نماز باقی است دوباره آن را با بدن و لباس پاک بخواند .

اگر فراموش کند که بدن یا لباسش نجس است، و در بین نماز یا بعد از آن یادش بیاید، باید هر نمازی را که با این حال خوانده دوباره بخواند و اگر وقت آن نماز گذشته، بنابر احتیاط واجب قضا نماید.

کسی که در وسعت وقت مشغول نمازاست، اگر در بین نماز متوجه شود که بدن یا لباس او در اثناء نماز نجس شده و بعد از نجس شدن چیزی از نماز را نخوانده یا متوجه شود که بدن یا لباس او نجس است وشک کند که همان وقت نجس شده، یا پیش از توجّه نجس بوده، در صورتی که آب کشیدن بدن یا لباس، یا عوض کردن لباس، یا بیرون آوردن آن، نماز را به هم نمی‌زند، در بین نماز بدن یا لباس را آب بکشد، یا لباس را عوض نماید، یا اگر چیز دیگری عورت او را پوشانده لباس را بیرون آورد، ولی چنانچه طوری باشد که اگر بدن یا لباس را آب بکشد، یا لباس را عوض کند، یا بیرون آورد، نماز به هم می‌خورد، یا اگر لباس را  بیرون آورد، برهنه می ماند ،باید آن نماز را رها کند و با بدن و لباس پاک دوباره نماز بخواند.

کسی که در تنگی وقت مشغول نماز است، اگر در بین نماز متوجه شود که لباس او در اثناء نماز نجس شده و بعد از نجس شدن چیزی از نماز را نخوانده، یا متوجه شود که لباس او نجس است و شک کند که همان وقت نجس شده یا پیش از توجه  نجس بوده در صورتی که  آب کشیدن یا عوض کردن یا بیرون آوردن لباس، نماز را به هم نمی‌زند ومی‌تواند لباس را بیرون آورد، باید لباس را آب بکشد یا عوض کند، یا اگر چیزی عورت او را پوشانده لباس را بیرون آورد و نماز را تمام کند، اما اگر چیزدیگری عورت او را نپوشانده و لباس را هم نمی‌تواند آب بکشد یا عوض کند، باید با همان لباس نماز را تمام کند و بنابر احتیاط مستحب با لباس پاک قضا هم بنماید. 

کسی که در تنگی وقت مشغول نماز است، اگر در بین نماز متوجه شود که بدن او در اثناء نماز نجس شده و بعد از نجس شدن چیزی از نماز را نخوانده، یا متوجه شود که بدن او نجس است وشک کند که همان وقت نجس شده یا پیش از توجه نجس بوده، در صورتی که آب کشیدن بدن نماز را به هم نمی‌زند، بدن را آب بکشد و اگر نماز را به هم می‌زند با همان حال نماز را تمام کند و نماز اوصحیح است.

کسی که در پاک بودن بدن یا لباس خود شک دارد، و پیش از شک اطمینان یا دلیل شرعی داشته که پاک است. چنانچه نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد که بدن یا لباسش هنگام نماز نجس بوده، نماز او صحیح است.

اگر لباس را آب بکشد و یقین کند که پاک شده و با آن نماز بخواند، وبعد از نماز بفهمد پاک نشده، نمازش صحیح است.

اگر خونی در بدن یا لباس خود ببیند و یقین کند که از خونهای نجس نیست؛ مثلاً یقین کند که خون پشه است، چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونی بوده که نمی‌شود با آن نمازخواند، نمازش صحیح است.

اگر در بدن یا لباس خود خونی ببیند ویقین کند خون نجسی است که نماز با آن صحیح است، مثلاً یقین کند خون زخم یا دمل است، چنانچه بعد از نماز بفهمد خونی بوده که  نماز با آن باطل است، بنابر احتیاط واجب آن نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نماید.

اگر نجس بودن چیزی را فراموش کند و بدن یا لباسش با رطوبت به آن برسد و در حال فراموشی نماز بخواند و بعد از نماز یادش بیاید، نمازش صحیح است، ولی اگر بدنش با رطوبت به چیزی که نجس بودن آن را فراموش کرده برسد و بدون این که خود را آب بکشد، غسل کند و نماز بخواند، غسل و نمازش باطل است، مگر این که طوری  باشد که به غسل نمودن نجاست بدن هم پاک شود؛ مثلاً در آب جاری یا کرّ غسل کند، و نیز اگر جائی از اعضای وضو با رطوبت به چیزی که نجس بودن آن را فراموش کرده برسد و پیش از آن که آن جا را آب بکشد، وضو بگیرد و نماز بخواند، وضو و نمازش باطل می‌باشد، مگر این که طوری  باشد که به وضو گرفتن، اعضای وضو نیز به گونه ای که گفته شد پاک شود.

کسی که یک لباس دارد، اگر بدن و لباسش نجس شود و به اندازۀ آب کشیدن یکی از آنها آب داشته باشد، احتیاط آن است که بدن را آب بکشد و با لباس نجس نماز بخواند. ولی درصورتی که نجاست لباس بیشتر باشد تطهیر لباس را مقدم بدارد .

کسی که غیر از لباس نجس لباس دیگری ندارد، با همان لباس نجس نماز بخواند و احتیاط مستحب آن است که آن نماز را یک بار هم به دستوری که برای برهنگان در مسأله 805 گذشت، بخواند.

کسی که دو لباس دارد اگر بداند یکی از آنها نجس است و نداند کدامیک  از آنهاست، چنانچه وقت دارد، باید با هر دو لباس نماز بخواند؛ مثلاً اگر می‌خواهد نماز ظهر و عصر بخواند، باید با هر کدام یک نماز ظهر و یک نماز عصر بخواند، ولی اگر وقت تنگ است یا به جهت دیگر نماز خواندن با دو لباس ممکن نیست بنابر احتیاط با لباسی که احتمال نجاست آن ضعیف تر است  یا ترجیحی نظیر این دارد، نماز بخواند. و اگر ترجیحی در هیچ کدام از دو لباس نیست با هر کدام نماز بخواند کافی است .

لباس نمازگزار که ساتر عورتین اوست بنابر احتیاط واجب باید مباح باشد، و کسی که می داند پوشیدن لباس غصبی حرام است، یا از روی کوتاهی این حکم را یاد نگرفته، اگرعمداً با لباس غصبی نماز بخواند بنابر احتیاط واجب باطل است، ولی چیزهائی که به تنهائی عورت را نمی‌پوشاند، یا چیزهائی که می‌شود با آنها عورت را پوشاند ولی فعلاً نمازگزار آنها را نپوشیده؛ مانند دستمال بزرگ یا لنگی که در جیب باشد وهم چنین چیزهائی که نمازگزار آنها را پوشیده ولی ساترش غیر آنها و مباح است، غصبی بودن آنها در این موارد نماز را باطل نمی‌کند هر چند احتیاط در ترک است .

کسی که می‌داند پوشیدن لباس غصبی حرام است، ولی حکم نماز خواندن با آن را نمی‌داند اگر عمداً با لباس غصبی نماز بخواند، به تفصیلی که در مسأله قبل گفته شد نمازش بنابر احتیاط واجب باطل است .

اگر نداند که لباس او غصبی است، یا فراموش کند و با آن لباس نماز بخواند، نمازش صحیح است، ولی اگر خودش لباس را غصب نماید و فراموش کند که غصب کرده و آن را پوشــیده و نماز بخواند، بنابر احتیاط نمازش را دوباره با ساتر مباح بخواند.

اگر نداند، یا فراموش کند که لباس او غصبی است و در بین نماز بفهمد ،چنانچه چیز دیگری عورت او را پوشانده است و می‌تواند فوراً یا بدون این که موالات، یعنی پی در پی بودن نماز  به هم بخورد، لباس غصبی را بیرون آورد، باید آن را بیرون آورد، و اگر چیز دیگری عورت او را نپوشانده، یا نمی‌تواند لباس غصبی را بیرون آورد، یا اگر بیرون آورد پی در پی بودن نماز به هم می‌خورد، در صورتی که به مقدار یک رکعت یا بیشتر وقت داشته باشد، باید آن نماز را رها کند، و با لباس مباح نماز بخواند، و اگر به این مقدار وقت ندارد، باید لباس غصبی را بیرون آورد و به دستور نماز برهنگان که در مسأله 805 گذشت نماز را تمام کند.

کسی که برای حفظ جانش لباس غصبی پوشیده وچاره‌ای جز آن نداشته، اگر در آن حال نماز بخواند نمازش صحیح است. 

 اگر با عین پولی که خـمس به آن تعـلق گرفته، قبل از پرداختن خمس آن، لباس بخرد، نماز خواندن در آن لباس، حکم نماز خواندن در لباس غصبی را دارد.

لباس نمازگزار باید از اجزاء مردار حیوانی که خون جهنده دارد؛ یعنی حیوانی که اگر رگش را ببرند خون از آن جستن می‌کند، نباشد. بلکه اگر از مردار حیوانی که خون جهنده ندارد مانند ماهی و مار لباس تهیه کند، احتیاط واجب آن است که با آن نماز نخواند.

هر گاه چیزی از مردار؛ مانند گوشت و پوست آن که روح داشته، همراه نمازگزار باشد اگر چه لباس او نباشد نمازش بنابر احتیاط واجب باطل است.

اگر چیزی از مردار حیوان حلال گوشت؛ مانند مو و پشم که روح ندارد، همراه نمازگزار باشد، یا با لباسی که از آنها تهیه کرده اند، نماز بخواند نمازش صحیح است. 

 

لباس نمازگزار باید از حیوان حرام گوشت نباشد و همچنین باید بدن و لباس او به چیزی مانند بول، یا مدفوع، یا شیر یا موهای آن حیوان آلوده نباشد و اگر چند موی حیوان هم مثلاً به لباس او چسبیده باشد، احتیاط آن است که از نماز خواندن با آن اجتناب کند.

اگر آب دهان یا بینی یا رطوبت دیگری از حیوان حرام گوشت مانند گربه بر بدن یا لباس نمازگزار باشد، چنانچه تر باشد نماز باطل است،و اگر خشک شده و عین آن برطرف شده باشد، نماز صحیح است.

اگر مو و عرق و آب دهان کسی بر بدن یا لباس نمازگزار باشد اشکال ندارد و همچنین است اگر مروارید و موم و عسل همراه او یا بر بدن یا لباس باشد.

اگر شک داشته باشد که لباس از حیوان حلال گوشت است یا حرام گوشــت، چه در کشور اسلامی تهیه شده باشد چه غیر اسلامی، جایز است با آن نماز بخواند. 

معلوم نیست صدف از اجزاء حیوان حرام گوشت باشد ولی اگر معلوم باشد انسان مثلاً با لباسی که دکمه اش صدف است نمی تواند نماز بخواند.

پوشیدن خز خالص (که در بافت آن کرک حیوان حرام گوشت مانند خرگوش و روباه مخلوط نشده باشد) و همچنین پوست سنجاب، در نماز اشکال ندارد اگرچه خلاف احتیاط مستحب است.

اگر با لباسی که نمی دانست یا فراموش کرده بود که از حیوان حرام گوشت است نماز خواند، لازم نیست آن نماز را دوباره بخواند اگر چه بهتر است.

پوشیدن لباس طلا باف برای مردان حرام است و نماز با آن باطل است، ولی برای زنان در نماز و غیر نماز اشکال ندارد.

پوشیدن طلا، مثل آویختن زنجیر طلا به گردن و بستن ساعت طلا به دست و انگشتر طلا به دست کردن و بنابر احتیاط واجب عینک طلا گذاشتن برای مردان حرام است، و نماز خواندن با آنها بنابر احتیاط واجب باطل است، ولی برای زنان در نماز و غیر نماز اشکال ندارد، و همراه داشتن طلا چنانچه از آن استفاده نکند؛ مثلاً در جیب خود بگذارد، اشکال ندارد و نماز را هم باطل نمی کند، و زن و مرد در این حکم فرق ندارند.

اگر مردی نداند، یا فراموش کند که انگشتر یا لباس او از طلا است، یا شک داشته باشد و با آن نماز بخواند، نمازش صحیح است. 

لباس مرد نمازگزار باید ابریشم خالص نباشد و همچنین است بنابر احتیاط واجب عرقچین و بند شلوار و مانند اینها، و در غیر نماز هم پوشیدن آن بر مرد حرام است.

اگر تمام آستر لباس، یا مقداری از آن، ابریشم خالص باشد، پوشیدن آن برای مرد حرام، و نماز در آن باطل است.

لباسی را که نمی‌داند ابریشم خالص است یا چیز دیگر، جایز است بپوشد، و نماز نیز در آن اشکال ندارد.

دستمال ابریشمی و مانند آن اگر در جیب کسی باشد، حرام نیست، و در حال نماز نیز آن را باطل نمی‌کند.