احکام قبله

مکانی که خانه کعبه در آن می‌باشد قبله است و باید رو به آن نماز خواند ولی کسی که دور از کعبه یا در سطح پائینتر یا بالاتر از آن قراردارد اگر طوری بایستد که بگویند رو به قبله نماز می‌خواند، کافی است، و همچنین است کارهای دیگر مانند سر بریدن حیوانات که باید رو به قبله باشد .

کسی که نماز واجب را ایستاده می خواند، باید صورت وسینه وشکم او رو به قبله باشد ،بلکه بهتر است انگشتان پای او هم رو به قبله باشد.

کسی که نشسته نماز می خواند، باید در موقع نماز صورت و سینه و شکم او رو به قبله باشد .

کسی که نمی تواند نشسته نماز بخواند، باید در حال نماز به پهلوی راست طوری بخوابد که جلوی بدن او رو به قبله باشد، واگر ممکن نیست بنابر احتیاط به پهلوی چپ طوری بخوابد که جلوی بدن او رو به قبله باشد، و اگر این را هم نتواند بنابر احتیاط به پشت طوری بخوابدکه کف پاهای او رو به قبله باشد .

نماز احتیاط و سجده وتشهد فراموش شده، و بنابر احتیاط مستحب سجدۀ سهو را، باید رو به قبله به جا آورد.

نماز مستحبی را می‌شود در حال راه رفتن و سواری خواند و اگر انسان در این دو حال نماز مستحبی بخواند، لازم نیست رو به قبله باشد. 

کسی که می‌خواهد دور از کعبه نماز بخواند، باید برای پیدا کردن قبله کوشش نماید تا یقین یا اطمینان یا چیزی که در حکم آنهاست پیدا کند که نمازش عرفاً رو به قبله است؛ مثلاً شخص موثق به استناد حسّ و مانند آن به این معنا شهادت بدهد و اگر پیدا کردن یقین یا اطمینان برایش مشکل است، باید به گمانی که از محراب مسجد مسلمانان یا قبرهای مؤمنین یا راههای دیگر پیدا می‌شود عمل نماید، حتی اگر از گفتۀ فاسق یا کافری که به واسطۀ قواعد علمی قبله را می‌شناسد گمان به قبله پیدا کند کافی است .

کسی که گمان به قبله دارد؛ مثلاً میهمان از گفته صاحب خانه گمان به قبله پیدا کرده، ولی در امکان خود می‌بیندکه گمان قویتری هم بدون مشقّت به دست آورد، نباید به همان گمانی که دارد اکتفا کند.

اگر برای پیدا کردن قبله وسیله‌ای ندارد، یا با این که کوشش کرده، گمانش به طرفی نمی‌رود، چنانچه وقت نماز وسعت دارد بنابر احتیاط چهار نماز به چهار طرف (دست راست، دست چپ، پیش رو، پشت سر) بخواند البته بعید نیست نماز خواندن به یک طرف که احتمال می‌دهد قبله است کافی باشد.

اگر یقین یا گمان پیدا کند که قبله در یکی از دو طرف است باید به هر دو طرف نماز بخواند ولی در صورت گمان بهتر است به چهار طرف نماز بخواند 

کسی که بخواهد  به چند طرف نماز بخواند، اگر  دو نماز می خواند که مثل ظهر و عصر باید دومی بعد از اولی خوانده شود، احتیاط مستحب آن است که نماز اول را به آن چند طرف بخواند بعد نماز دوّم را شروع کند و مانند نماز اول بخواند.

کسی که یقین یا اطمیان به قبله ندارد، اگر بخواهد غیر از نماز کاری کند که باید رو به قبله انجام دهد؛ مثلاً بخواهد سر حیوانی را ببرد، در صورتی که ممکن است و عذر ندارد، احتیاط واجب آن است که آن کار را به تأخیر بیاندازد تا با یقین یا اطمینان یا چیزی که در حکم آنها است، آن کار را رو به قبله انجام دهد و اگر معذور است؛ مثلاً با تأخیر، حیوان تلف می‌شود، گمان به قبله کافی است و اگر گمان هم پیدا نمی‌کند، آن کار در صورت ضرورت، به هر طرف انجام دهد  صحیح است.