وقت نافله های یومیّه

نافله ظهر پیش از نماز ظهر خوانده می شود، و وقت 

فضیلت آن از اول ظهر است تا موقعی که آن مقدار از سایه شاخص که بعد از ظهر پیدا می‌شود به اندازه دو هفتم آن شود، مثلاً اگر بلندی شاخص هفت وجب باشد هر وقت مقدار سایه‌ای که بعد از ظهر پیدا می شود به دو وجب رسید وقت فضیلت نافله ظهر به پایان می‌رسد.

نافله عصر پیش از نماز عصر خوانده می‌شود و وقت فضیلت آن تا موقعی است که آن مقدار از سایه شاخص که بعد از ظهر پیدا می شود به چهار هفتم شاخص برسد.

و انسان می‌تواند نافله ظهر و نافله عصر را بعد از وقت فضیلت آنها هم بخواند، به این ترتیب که اگر یک رکعت یا بیشتر از نافله ظهر، یا نافله عصر را تا آخر وقت فضیلت آن انجام داده، بهتر است نافله را تمام کند و بعد، نماز فریضه آن  را بخواند و گرنه اول، فریضه را بخواند و بعد نافله‌اش را به جا آورد و در این صورت احتیاطا نیّت ادا و قضا نکند.

وقت نافله مغرب بعد از تمام شدن فریضه مغرب است و بعید نیست که تا آخر وقت فریضه ادامه داشته باشد، ولی بهتر است آن را به قدری تأخیر نیندازد که سرخی طرف مغرب که بعد از غروب آفتاب در آسمان پیدا می‌شود، از بین برود، و اگر تا این موقع تأخیر انداخت، بهتر است آن را بعد از نماز عشا بخواند و نیّت ادا و قضا نکند.

وقت نافله عشا بعد از تمام شدن نماز عشا است، و احتیاط آن است که آن را از نیمة شب تأخیر نیندازد، بلکه بهتر است بعد از نماز عشا بدون فاصله زیاد خوانده شود.

نافله صبح بعد از فجر اول که نشانه آن در مسأله 749 گفته شد و پیش از نماز صبح خوانده می‌شود، و اگر انسان آن را تا وقتی که سرخی طرف مشرق پیدا شود تأخیر انداخت، بهتر است در این موقع اول نماز صبح را بخواند و سپس نافله را بدون نیت ادا و قضا به جا آورد. و می‌شود نافله صبح را بعد از نافله شب بلافاصله خواند.

وقت نافله شب بنابر احتیاط از نصف شب است تا اذان صبح، و بهتر است که نزدیک اذان صبح خوانده شود.

کسانی که دارای شرائط زیر هستند می‌توانند نافله شب را در اوائل آن بخوانند و بهتر آن است بعد از نماز عشا باشد:

1. مسافری که می ترسد در آخر شب به جهت سردی هوا، یا عذر دیگری نتواند نافله شب را به جا آورد.

2. مسافری که می‌ترسد جنب شود و نتواند نافله شب را بعد از نصف شب بخواند.

3. کسی که می‌ترسد جنب شود و بجهت سردی هوا نتواند غسل کرده نافله شب را بعد از نصف شب بخواند.

4. کسی که در شب های کوتاه نمی‌تواند، یا برایش سخت است که بعد از نصف شب بیدار شود.

5. جوانی که به جهت غلبه خواب، ممکن است جز در اوائل شب موفق به خواندن نافله شب نشود.