مبتدئه

مبتدئه؛ یعنی زنی که دفعه اول خون دیدن اوست اگر بیشتر از ده روز خون ببیند و همه خون ها در داشتن نشانه حیض یک جور باشد، باید از روزی که خون دیده به شماره عادت خویشان خود حیض و بقیّه را استحاضه قرار دهد، و اگر خویشی نداشته یا عادت خویشانش مختلف باشد، بعید نیست مخیّر باشد که از سه روز تا ده روز هر شماره ای را خواست حیض و روزهای بعد را استحاضه قرار دهد، ولی این احتیاط را ترک نکند که ماه اول شش یا هفت روز اول را حیض قرار داده و روزهای بعد تا ده روز (از اول دیدن خون)، محرمات حائض را ترک کند و اعمال مستحاضه را  انجام دهد و در ماه های بعد، سه روز اول را حیض قرار دهد و روزهای بعد تا شش یا هفت روز (از اول دیدن خون)، به احتیاط مذکور عمل نماید و بقیّه روزها استحاضه است.

مبتدئه اگر بیشتر از ده روز خونی ببیند که چند روز آن نشانه حیض و چند روز دیگر نشانه استحاضه را داشته باشد، چنانچه خونی که نشانه حیض دارد کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد، همه آن حیض و بقیّه خون ها استحاضه است، ولی اگر بعد از خونی که نشانه حیض دارد به فاصله کمتر از ده روز دوباره خونی با نشانه حیض ببیند که آن هم کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد و مجموع این دو خون که نشانه حیض دارند با فاصله بین آنها از ده روز بیشتر باشد؛ مثل آن که پنج روز خون سیاه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سیاه ببیند باید خون وسطی را استحاضه قرار دهد و احتیاط واجب آن است که  در هر دو خون که نشانه حیض دارند محرمات حائض را ترک کند و وظائف مستحاضه را انجام دهد.

مبتدئه اگر بیشتر از ده روز خونی ببیند که چند روز آن نشانه حیض و چند روز دیگر آن نشانه استحاضه داشته باشد، ولی خونی که نشانه حیض دارد از سه روز کمتر باشد همه خون هائی که دیده استحاضه است. ولی احتیاط مستحب  آن است از روزی که خون دیده به مقدار عادت خویشانش، و اگر عادت آنها کمتر از شش روز باشد، شش یا هفت روز محرمات حائض را ترک کند و اعمال مستحاضه را انجام دهد و اگر خویشی نداشت یا عادت آنها مختلف بود، در ماه اول از اول دیدن خون تا ده روز و در ماه های بعد تا هفت روز به احتیاط مذکور عمل نماید.