صاحب عادت وقتیّه

 زنانی که عادت وقتیّه دارند؛ یعنی اول عادت آنها معیّن است دو دسته اند:
«اول» زنی که دو ماه پشت سر هم در وقت معین خون حیض ببیند و بعد از چند روز پاک شود، ولی شماره روزهای آن در هر دو ماه یک اندازه نباشد؛ مثلاً دو ماه پشت سر هم روز اول ماه خون ببیند، ولی ماه اول روز هفتم و ماه دوّم روز هشتم از خون پاک شود، که این زن باید روز اول ماه را اول عادت خود قرار دهد.
«دوم» زنی که دو ماه پشت سر هم در وقت معیّن؛ مثلاً اول ماه سه روز یا بیشتر خون حیض ببیند و بعد پاک شود و دوباره خون ببیند و تمام روزهائی که خون دیده با روزهائی که در وسط پاک بوده از ده روز بیشتر نشود، ولی ماه دوّم کمتر یا بیشتر از ماه اول باشد؛ مثلاً در ماه اول هشت روز و در ماه دوّم نه روز باشد که این زن هم باید روز اول ماه را اول عادت حیض خود قرار دهد.

زنی که عادت وقتیّه دارد و شماره روزهای او به یک اندازه نیست، اگر در وقت عادت خود یا یکی دو روز قبل یا بعد از اول عادت خود خون ببیند، اگر چه نشانه های حیض نداشته باشد، باید به احکامی که برای زن های حائض گفته شد، رفتار نماید به تفصیلی که در صاحب عادت وقتیّه و عددیّه در مسأله(486) گذشت.
و اما اگر در غیر وقت عادت خود؛ مثلاً پانزده روز قبل یا بعد از ایام عادتش خونی ببیند، چنانچه مقداری از آن نشانه حیض داشته و مقداری نداشته باشد، در صورتی که خون نشانه دار امکان حیض بودن داشته باشد؛ مثلاً از سه روز کمتر و از ده روز بیشتر نباشد، لازم است آن را حیض و خونی را که نشانه حیض ندارد استحاضه قرار دهد.
 

 زنی که عادت وقتیّه دارد، اگر بیشتر از ده روز خون ببیند و نتواند مقدار حیض را به واسطه نشانه های آن معّین کند احتیاط واجب آن است که ذیلاً بیان می شود: در هر ماه شماره عادت خویشان خود را اگر شش یا هفت روز باشد حیض خود قرار دهد، چه پدری باشند، چه مادری و اگر عادت آنان از هفت روز زیادتر باشد، شش یا هفت روز( هر کدام را که اختیار کند) حیض قرار دهد و در مقدار کسری آن از عادت آنان احتیاط کند به ترک محرمات حائض و انجام اعمال مستحاضه، و چنانچه عادت خویشان از شش روز کمتر باشد آن را حیض قرار دهد و در مقدار کسری آن از شش یا هفت روزی که اختیار  کرده، به احتیاط مذکور عمل نماید.
و این در صورتی است که شماره روزهای عادت خویشانش مختلف نباشد و یا در صورت اختلاف، آنهائی که شماره عادتشان با دیگران فرق دارد به قدری کم باشند که به حساب نیایند و اما در غیر این صورت؛ مثل این که بعضی از آنها پنج روز و بعضی دیگر هشت روز عادت ببینند، نمی تواند عادت آنها را به نحو مذکور حیض خود قرار دهد، بلکه در این صورت شش یا هفت روز اول خون را حیض و بقیه را استحاضه قرار دهد.

زنی که عادت وقتیّه دارد و بنابر مسأله گذشته، شماره عادت خویشان خود را حیض قرار می دهد، نمی تواند آن را در غیر وقت عادت خود قرار دهد، پس چنانچه ابتدای زمان عادت او معلوم باشد؛ مثل اینکه هر ماه از روز اول خون می دیده و گاهی روز پنجم و گاهی روز هفتم پاک می شده اگر یک ماه از اول آن تا دوازدهم؛ مثلاً خون ببیند و نتواند با نشانه های حیض شماره روزهای آن را معین نماید باید اول ماه را اول حیض خود قرار دهد و در تعیین شماره روزها بنابر احتیاط واجب طبق آن چه که در مسأله پیش گقته شد، رفتار نماید.
 

 زنی که عادت وقتیّه دارد اگر بیشتر از ده روز خون ببیند و نتواند مقدار حیض را با نشانه های حیض یا با رجوع به عادت خویشان خود به نحو مذکور در مسأله(495) تعیین نماید (مثل این که خویشی نداشته باشد یا شماره عادت آنها مختلف باشد) از اول وقت عادتش شش یا هفت روز حیض قرار دهد- و بهتر هفت روز است- و بقیّه را استحاضه، و اگر روز وسط عادتش معلوم باشد روزهای حیض (شش یا هفت روز) را طوری قرار دهد که روز وسطش با آن روز معلوم منطبق شود و همچنین اگر روز آخر عادتش معلوم باشد روزهای حیض را طوری قرار دهد که آخرش با همان روز معلوم منطبق باشد.