چيزهائي كه بايد براي آنها وضو گرفت

برای شش چیز باید وضو گرفت:
اول: برای نمازهای واجب غیر از نماز میت، و در نمازهای مستحب، وضو شرط صحّت است.
دوم: برای سجده فراموش شده و بنابر احتیاط تشهد فراموش شده و دو سجده سهوی که برای تشهد فراموش شده به جا می آورد. پس اگر بین نماز و هر کدام از آنها حدثی از او سرزد؛ مثلاً بول کرد، احتیاط آن است که زود وضو بگیرد و آن را انجام دهد و دوباره نماز را اعاده کند، ولی برای سجده سهو در سایر موارد واجب نیست وضو بگیرد، اگر چه بهتر است.
سوم: برای طواف واجب در حج یا عمره
چهارم: اگر نذر یا عهد کرده یا قسم خورده باشد که وضو بگیرد.  
پنجم: اگر نذر کرده باشد که جائی از بدن خود را به خط قرآن برساند در صورتی که این عمل رجحان داشته باشد؛ مثلاً نذر کند خط قرآن را ببوسد.
ششم: برای آب کشیدن قرآنی که نجس شده، یا برای بیرون آوردن آن از محلّی که ماندنش در آن جا هتک شمرده می شود، در صورتی که مجبور باشد دست یا جای دیگر بدن خود را به خط قرآن برساند، ولی چنانچه معطّل شدن به مقدار وضو  بی احترامی به قرآن باشد، باید بدون این که وضو بگیرد قرآن را از آن محلّ، بیرون آورد یا اگر نجس است آب بکشد و تا جائی که می تواند از رسیدن بدنش به خطّ قرآن خودداری کند.

مسّ نمودن خطّ قرآن؛ یعنی رساندن جائی از بدن به خطّ قرآن برای کسی که وظیفه اش برای تحصیل طهارت وضو گرفتن است و وضو ندارد حرام است و همچنین است رساندن موی خفیف که از توابع بشره شمرده می شود. ولی اگر قرآن را به زبان فارسی یا به زبان دیگر ترجمه کنند، مسّ خطّ آن اشکال ندارد.

جلوگیری بچه و دیوانه از مسّ خطّ قرآن واجب نیست، ولی اگر مسّ نمودن آنان بی احترامی و هتک به قرآن باشد، باید از آن جلوگیری کنند.

کسی که وظیفه اش برای تحصیل طهارت وضو گرفتن است و وضو ندارد بنابر احتیاط واجب حرام است اسم خداوند متعال و صفات خاصّه او را به هر زبانی نوشته شده باشد، مسّ نماید و مسّ اسم مبارک پیامبر صلی الله علیه وآله وسلّم، امام علیه السلام و حضرت زهرا سلام الله علیها نیز اگر بی احترامی باشد حرام است، وگرنه احتیاط مستحب آن است که مسّ نکند.

 اگر پیش از وقت نماز، یا نزدیک به وقت، یا بعد از دخول وقت، به قصد این که با طهارت باشد، بلکه اگر به قصد قربت وضو بگیرد صحیح است و نیت وجوب یا استحباب لازم نیست.

کسی که یقین یا حجّت شرعیه دارد که وقت داخل شده، اگر نیت وضوی واجب کند و بعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده، یا اگر نداند که وقت داخل شده و نیت وضوی مستحب کند و بعد از وضو بفهمد موقع وضو وقت نماز بوده، وضوی او صحیح است، بلکه وضو به نیت استحباب هر موقع باشد صحیح است.

بسیاری از فقها فرموده اند: مستحبّ است انسان برای نماز میت و زیارت اهل قبور و رفتن به مسجد و حرم امامان علیهم السلام و برای همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن، و مسّ حاشیۀ قرآن و برای خوابیدن، وضو بگیرد و نیز مستحب است کسی که وضو دارد دوباره وضو بگیرد، ولی مستحب بودن وضو در همه مواردی که گفته اند اگر ثابت هم نباشد، صحیح است انسان در آن موارد به احتمال مستحب بودن وضو بگیرد و با آن وضو هر کاری را که باید با وضو انجام داد، به جا آورد؛ مثلاً می تواند با آن وضو نماز بخواند.