مسأله7

اگر مجتهد اعلم در مساله ای فتوی دهد، مقلدش؛ یعنی کسی که از او تقلید می کند، نمی تواند در آن مساله به فتوای مجتهد دیگر عمل کند.
ولی اگر احتیاط کند؛ مثلاً بفرماید: احتیاط آن است که در رکعت اول و دوم نماز بعد از قرائت حمد یک سورهٔ تمام بخواند، اگر پیش از این احتیاط یا بعد از آن در همین مسأله فتوی نداده باشد، مقلد باید یا به این احتیاط که به آن احتیاط واجب می گویند عمل کند و یا به فتوای مجتهد دیگری که علمش از مجتهد اعلم کمتر و از مجتهدهای دیگر بیشتر است عمل نماید، پس اگر او فقط حمد را کافی بداند، مقلد می تواند به حمد تنها در نماز اکتفا کند، و سوره را ترک نماید.
و همچنین است اگر مجتهد اعلم بفرماید مسأله محلّ تأمّل یا محلّ اشکال است .