یگانه زوج معصوم آفرینش، سرچشمه جوشش حقیقت و ولایت در جهان هستند و از سلاله پاکشان فرزندانی متولد شدند که ولی خدا بر روی زمین بودند؛ چراغ­ه ای هدایتی که یکی پس از دیگری قدم بر عرصه حیات گذاشتند تا انسان را از بیراهه به راه راست رهنمون شوند؛ سبیلٌ بعد السّبیل؛ خیرةٌ بَعدَ الخیرة؛ چراغ­های درخشان در دل شام تاریک نادانی و گمراهی انسان که تک تک به سنگ ستم و جهالت فروشکستند، ولی آخرینشان که امید تمام جهانیان به دست های نجات­ دهنده و پرتوان اوست، روزی چون خورشید از پس کوه­ ها سر بیرون خواهد آورد و بساط شب را از سراسر جهان خواهد چید.

سیمای فاطمه(س) در خانه حضرت علی(ع)، سیمای حقیقی زنی مؤمن و پارساست؛ زنی که با تمام توان خویش، به تربیت فرزندانش به بهترین شکل اهتمام می­ ورزد و همه امور خانه را بر عهده می­ گیرد؛ بی­آنکه از رنج و طاقت فرسایی­ اش گلایه کند و بی­آنکه از مضیقه­ ها شکوه سر دهد.

سیره امیرمؤمنان علی(ع) نیز در رفتار با همسرش، یگانه الگوی همسرداری است. الگویی که شبیه و مانند ندارد و هیچ نیکویی را یارای برابری با او نیست؛ مردی که افزون بر وظایف سنگینی که در راه تبلیغ و گسترش اسلام، دوشادوش پیامبر برعهده دارد، حتی لحظه­ای از احوال خانواده خویش غافل نمی­ شود؛ مردی که پس از یک روز تلاش بی­ پایان، انفاق به مستمندان، سرکشی به یتیمان و خانواده­ های بی­ سرپرست، اداره امور جامعه اسلامی در رکاب پیامبر و دیگر کارها، شب هنگام شرم دارد که با دست تهی به خانه بازگردد و با دختر رسول خدا(ص) روبه­ رو شود، پس با تمام خستگی­ های جان­کاهش، به دنبال نان شب می­رود.

علی همان مردی است که لحظه­ ای از تقدیر و تشکر و پاس داشتن رنج­ هایی که همسرش در خانه او متحمل می­شود، غافل نمی­ شود و برای رضای او از هیچ کوششی دریغ نمی­ کند.

باید علی را بشناسیم تا فاطمه را شناخته باشیم. باید دست به دامان فاطمه شویم تا دامان علی را رها نکنیم. اگر فاطمه(س) نبود، هیچ نَفْسی برای همسری علی(ع) در هستی پیدا نمی ­شد و اگر علی نبود، هیچ انسانی لیاقت شوهری فاطمه را نداشت. باید شیعه علی بودن را از فاطمه آموخت. باید«مَوَدَّةً فِی القُربی» را از علی و مهر بی­پایانش به زهرا(س) یاد گرفت. باید به فاطمه متوسل شد تا هرگز راه علی را گم نکرد. باید پا بر جای پای علی بگذاریم تا دختر پیامبر را از یاد نبریم.

«در میان همه جلوه­های خیره کننده روح بزرگ فاطمه(س)، آنچه بیش از همه شگفت­ انگیز است، این است که فاطمه همسفر و همگام و هم­ پرواز روح عظیم علی است».